புதுச்சேரிக்கு சிறந்த ரயில் இணைப்பு மிக விரைவில் கிடைக்க உள்ளது. இங்கிருந்து தென்னிந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கு அதிவேக ரயில்களும் இயக்கப்படும் என புதுச்சேரி துணைநிலை ஆளுநர் கைலாஷ் நாதன் இன்று தெரிவித்தார்.

இந்திய தொழில் கூட்டமைப்பு சார்பில் தொழில்துறை கண்காட்சி 2026 சுகன்யா கன்வென்ஷன் மையத்தில் இன்று நடைபெற்றது. துணைநிலை ஆளுநர் கைலாஷ்நாதன் சிறப்பு விருந்தினராக கலந்து கொண்டு கண்காட்சியை தொடங்கி வைத்து உரையாற்றினார். புதுச்சேரி ஏற்பாடு செய்துள்ள வருடாந்திர தொழில்துறை கண்காட்சியான Index 2026-ன் தொடக்க விழாவில் தொழில்முனைவு மற்றும் வணிக வாய்ப்புகளை ஒரே தளத்தில் ஒன்றிணைக்கும் இந்த சிறப்பான முயற்சியை முன்னெடுத்துள்ள CII புதுச்சேரி, இதில் பங்கேற்றுள்ள தொழில் நிறுவனங்கள் மற்றும் குறு, சிறு மற்றும் நடுத்தரத் தொழில் நிறுவனங்களுக்கு (MSMEs) எனது மனமார்ந்த பாராட்டுகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். Industry 226 என்பது புதுச்சேரியின் மீது தொழில்துறை தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் நம்பிக்கையின் குறிப்பிடத்தக்க வெளிப்பாடாகும்.

இந்தக் கண்காட்சி வெறும் பொருட்கள் மற்றும் இயந்திரங்களின் காட்சிப்படுத்தல் மட்டுமல்ல, இது தொழில் முனைவோரின் சாதனைக்கு ஒரு கொண்டாட்டம். இது நமது மக்களின் தொழில்முனைவு உணர்வைக் கொண்டாடும் ஒரு நிகழ்வாகும்.

குஜராத்தில் நான் பணியாற்றிய 45 ஆண்டுகால அதிகாரப்பூர்வ வாழ்க்கையில், ஏறத்தாழ 25 ஆண்டுகள் தொழில்துறை வளர்ச்சி மற்றும் புதிய முதலீடுகளுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்டவை. எனவே, மக்கள் அடிக்கடி என்னிடம், “புதுச்சேரியில் ஏன் ஒரு பெரிய முதலீட்டாளர்கள் மாநாடு அல்லது தொழில் முதலீட்டு உச்சி மாநாட்டை நடத்தக்கூடாது?” என்று கேட்பார்கள். அதற்கு நான், “நான் ஏற்கனவே மிகப் பெரிய அளவில் இதுபோன்ற பணிகளைச் செய்திருக்கிறேன்” என்று கூறுவேன். குஜராத்தில் நடைபெற்ற முதல் Vibrant Gujarat Investment Summit எனக்கு நினைவிருக்கிறது. அதனை நரேந்திர மோடி அவர்கள் முன்னெடுத்தார். அது ஒரு சிறிய முயற்சியாகத்தான் தொடங்கியது. அப்போது நகர மண்டபத்தில் வெறும் 700 பேர் மட்டுமே கலந்து கொண்டனர். ஒரு நாள் முழுவதும் நடைபெற்ற அந்த மாநாட்டில் ரூ.120 கோடி முதலீட்டுக்கான உறுதிமொழிகள் கிடைத்தன. ஆனால் அந்த முயற்சி தொடர்ந்து முன்னெடுக்கப்பட்டது. ஒவ்வொரு இரண்டு ஆண்டுகளுக்கும் முதலீட்டாளர்கள் மாநாடு நடத்தப்பட்டது. பின்னர், Vibrant Gujarat Summit, Global Investors Summit ஆக வளர்ந்தது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் முதலீடுகள் அதிகரித்துக் கொண்டே சென்றன. 2014ஆம் ஆண்டில் அவர் குஜராத்தை விட்டு வெளியேறியபோது நடைபெற்ற கடைசி மாநாட்டில், முதலீட்டு உறுதிமொழிகளின் அளவு ரூ.19 லட்சம் கோடியாக இருந்தது. இதுதான் அந்த முதலீட்டு முயற்சியின் அளவு. அது குஜராத்தில் மட்டும் முதலீடு செய்வதற்கான தளமாக இருக்கவில்லை. உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில், குறிப்பாக ஆப்பிரிக்கா மற்றும் ஆசியா போன்ற வளர்ந்து வரும் நாடுகளில் முதலீடு செய்வதற்கும் இந்தத் தளத்தைப் பயன்படுத்த முடிந்தது. அந்த நாடுகள் தங்களுடைய அரங்குகளை அமைத்தன, கருத்தரங்குகளை நடத்தின, இந்திய முதலீட்டாளர்களைத் தங்கள் நாடுகளில் வந்து முதலீடு செய்யுமாறு அழைத்தன. இவ்வாறு அது ஒரு உலகளாவிய முதலீட்டாளர்கள் மாநாடாக வளர்ந்தது.

முதலீட்டு சூழலை உருவாக்க வேண்டுமெனில், முதலில் உள்ளூர் சூழ்நிலையை முறையாக ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.

1990ஆம் ஆண்டு, அன்றைய பிரதமர் நரசிம்ம ராவ் தலைமையில் இந்தியப் பொருளாதாரம் திறந்துவிடப்பட்டது. லைசென்ஸ் ராஜ் முறை நீக்கப்பட்டது. அதன் பின்னர் நாட்டிற்கு கணிசமான அளவில் தனியார் முதலீடுகள் வரத் தொடங்கின.அந்தக் காலத்தில் நான் கூடுதல் தொழில்துறை ஆணையராக இருந்தேன். தொழில்துறைக் கொள்கையை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டிய பொறுப்பு எனக்கு இருந்தது.

அந்தப் பொறுப்பில், நாடு முழுவதும் பயணம் செய்து, முக்கியமான மாநிலத் தலைநகரங்களுக்கு சென்று, கருத்தரங்குகளை நடத்தி, தொழில் நிறுவனங்கள் குஜராத்திற்கு வந்து முதலீடு செய்ய வேண்டும் என்று அழைப்பு விடுத்தோம். அதுவே நாங்கள் மேற்கொண்ட முயற்சியாகும். பின்னர், 2020களில், மற்ற மாநிலங்களுக்குச் சென்று முதலீட்டாளர்கள் மாநாடுகளை நடத்த வேண்டிய அவசியமே இல்லாத நிலையை குஜராத் எட்டியது. முதலீட்டுக்கான ஒரு முழுமையான சூழலமைப்பு உருவாக்கப்பட்டதால், மக்கள் தாமாகவே குஜராத்திற்கு வரத் தொடங்கினர்.

1995ஆம் ஆண்டு, 1990ஆம் ஆண்டின் பொருளாதாரத் தாராளமயமாக்கலுக்குப் பின்னர் கொண்டுவரப்பட்ட தொழில்துறை வளர்ச்சிக் கொள்கையின் தாக்கம் என்ன என்பதை நான் ஆய்வு செய்தேன். எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்த ஒரு விஷயம் தெரியவந்தது. குஜராத்திற்கு வந்த புதிய மற்றும் மிகப்பெரிய முதலீடுகளில் 50 சதவீதம் கடற்கரையை ஒட்டிய பகுதிகளில் அமைந்திருந்தன. அப்போதுதான் உலகம் முழுவதும் வளர்ச்சிகள் பெரும்பாலும் நீர்நிலைகளை ஒட்டியே நடைபெறுகின்றன என்பதை நாங்கள் முதன்முதலில் உணர்ந்தோம். பழைய நாகரிகங்களை எடுத்துக்கொண்டாலும், அவை ஆற்றங்கரைகளில்தான் உருவாகின, நவீன தொழில்துறை வளர்ச்சியைப் பார்த்தாலும், அது பெரும்பாலும் கடற்கரையை ஒட்டிய பகுதிகளில்தான் நடைபெறுகிறது. சீனாவைப் பாருங்கள். அதன் கடற்கரையோரம் ஏராளமான துறைமுகங்கள் உள்ளன.

அவைதான் உலகின் உற்பத்தித் துறைக்கான முக்கியமான வளர்ச்சி மையங்களாகத் திகழ்கின்றன. எனவே, 1990ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு குஜராத்திற்கு வந்த முதலீடுகளில் 50 சதவீதம் கடற்கரையோரமாக அமைந்தது. அதுதான் நமது பலம். அடுத்த கட்டமாக, “இப்போது நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?” என்ற கேள்வி எழுந்தது. நமக்கு துறைமுகங்கள் தேவை. 160 கிலோமீட்டர் நீளமான கடற்கரையைக் கொண்டிருக்கும் நிலையில், இறக்குமதி மற்றும் ஏற்றுமதிக்காக துறைமுகங்கள் தேவைப்பட்டன. அதனால், இந்தியாவிலேயே முதன்முறையாக துறைமுகக் கொள்கை ஒன்றை நாங்கள் உருவாக்கினோம். இந்தக் கொள்கையின் மூலம் தனியார் துறையின் முதலீடுகளுக்கு வழிவகுத்தோம். அதற்கு முன்பு பெரும்பாலான துறைமுகங்கள் இந்திய அரசுக்குச் சொந்தமான முக்கியத் துறைமுகங்களாக மட்டுமே இருந்தன.

நாங்கள் தனியார் துறையின் துறைமுக முதலீடுகளைத் தொடங்கினோம். இன்று இந்தியா முழுவதும் தனியார் துறைமுகங்கள் துறைமுகத் துறையில் முக்கியப் பங்காற்றுகின்றன. இதன் மூலம் இறக்குமதி மற்றும் ஏற்றுமதி அதிகரித்தது; கப்பல்கள் காத்திருக்கும் நேரம் குறைந்தது; சேதங்கள் கணிசமாகக் குறைந்தன. அதற்கும் மேலாக, ஒரு புதிய கருத்து உருவானது. ஒரு துறைமுகத்தின் முக்கியத்துவத்தை அது கையாளும் சரக்குகளின் அளவான டன்னேஜ் அல்லது எத்தனை மில்லியன் டன் சரக்குகளை கையாள்கிறது என்பதன் அடிப்படையில் மட்டும் மதிப்பிடக்கூடாது என்பது எனது கருத்து. நான் துறைமுகக் கொள்கையை உருவாக்கியபோது, மிக முக்கியமான கேள்வி: துறைமுகத்தைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் எவ்வளவு முதலீட்டை ஈர்க்க முடியும்?

ஒரு துறைமுகத்தில் ரூ.1,000 கோடி முதலீடு செய்யப்பட்டால், அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் மேலும் ரூ.20,000 கோடி முதலீடு வரக்கூடிய வகையில் அந்தத் துறைமுகம் வளர வேண்டும். மூலப்பொருட்கள் இறக்குமதி செய்யப்பட வேண்டும்; அவை இங்கு உற்பத்தி செய்யப்பட வேண்டும்; தயாரிப்புகள் இந்தத் துறைமுகங்கள் வழியாக ஏற்றுமதி செய்யப்பட வேண்டும். 25 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இந்திய அரசு தற்போது துறைமுகத்தை மையமாகக் கொண்ட தொழில்துறை வளர்ச்சி (Port-led Industrial Development) என்பது இந்தியாவின் வளர்ச்சியை முன்னெடுக்கும் முக்கியக் கருப்பொருளாக இருக்க வேண்டும் என்ற கொள்கையை வெளியிட்டிருப்பது எனக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது.

காரைக்கால்

காரைக்கால் துறைமுகத்தின் திறனை தற்போது 20 மில்லியன் டன்னிலிருந்து 100 மில்லியன் டன்னாக உயர்த்த முயற்சி மேற்கொண்டு வருகிறோம். காரைக்காலைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் துறைமுகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட தொழில்கள் உருவாக வேண்டும். இது காரைக்காலில் மிகப்பெரிய வளர்ச்சிக்கான வாய்ப்பை உருவாக்கும். இதேபோல், புதுச்சேரியைப் பற்றி நான் சிந்தித்தபோது, “புதுச்சேரிக்கு நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?” என்ற கேள்வி எழுந்தது. ஒரு பெரிய தொழில் முதலீட்டு மாநாட்டை நடத்தி, “புதுச்சேரிக்கு வந்து முதலீடு செய்யுங்கள்” என்று மட்டும் கூறுவதில் எந்தப் பயனும் இல்லை. முதலில் நாம் இணைப்புத் திறனை (connectivity) மேம்படுத்த வேண்டும்.

அதுதான் எங்களுடைய முக்கிய நோக்கம். முதலாவதாக, விமானப் போக்குவரத்து இணைப்பை மேம்படுத்த வேண்டும்.

விமான நிலையம்

புதுச்சேரி விமான நிலையத்தில் அகல உடல் கொண்ட விமானங்கள் (wide-bodied aircraft) தரையிறங்க வேண்டும் என்று நாங்கள் விரும்புகிறோம். அதற்காக ஓடுபாதையின் நீளத்தை அதிகரித்து வருகிறோம். மேலும், புதுச்சேரி விமான நிலையத்திற்காக முற்றிலும் புதிய முனையக் கட்டிடமும் அமைக்கப்படுகிறது. அடுத்ததாக, சாலை இணைப்பை மேம்படுத்த வேண்டும்.

சாலை இணைப்பு

சென்னையை இணைக்கும் இரண்டு முக்கியச் சாலைகள் — ECR மற்றும் EST — மேலும் மேம்படுத்தப்பட வேண்டும். புதுச்சேரியிலிருந்து சென்னையை மிகக் குறுகிய நேரத்தில் சென்றடையக்கூடிய நிலை உருவாக வேண்டும். இதற்கான பணிகள் ஏற்கனவே தொடங்கியுள்ளன. பணிகள் நடைபெற்று வருகின்றன. இந்த இரண்டு சாலைத் திட்டங்களிலும் ஏறத்தாழ ரூ.25,000 கோடி முதலீடுகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.

வெகுநாட்கள் ஆகாது, புதுச்சேரியிலிருந்து சென்னை வரை சிறந்த சாலை இணைப்பைப் பெறுவோம். அதுமட்டுமல்லாமல், தென் தமிழ்நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளுடனும் சிறந்த இணைப்பு கிடைக்கும்.

ரயில்வே இணைப்பு

தற்போது ரயில்கள் விழுப்புரம் சென்று அங்கு சுமார் 45 நிமிடங்கள் நிற்கின்றன; பின்னர் இன்ஜினை மாற்றிக்கொண்டு புதுச்சேரிக்கு வருகின்றன. இது ஏன் தேவை? புதுச்சேரிக்கே ஒரு முனைய ரயில் நிலையம் (terminal railway station) ஏன் இருக்கக்கூடாது?

அங்கிருந்தே ரயில்கள் புறப்படக்கூடிய வகையில் ஒரு முனைய ரயில் நிலையம் அமைக்க வேண்டும். ரயில்வே அமைச்சகம் இதற்கு ஒப்புதல் அளித்துள்ளதாக நான் நினைக்கிறேன். விரைவில் புதுச்சேரியில் ஒரு புதிய ரயில் நிலையம் அமையவுள்ளது. இந்தப் புதிய ரயில் நிலையம் பெரியதாக இருக்கும். இதன் மூலம் புதுச்சேரிக்கு சிறந்த ரயில் இணைப்பு கிடைக்கும். எதிர்காலத்தில் இங்கிருந்து தென்னிந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கு அதிவேக ரயில்களும் இயக்கப்படும். எனவே, இணைப்புத் திறன் என்பது மிகவும் முக்கியமானது.

மின்சாரத் தேவை

புதுச்சேரி ஒரு சிறிய மாநிலம் என்பதால், நாம் சொந்தமாக அதிக அளவில் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்வதில்லை. தற்போதைய மின்சாரத் தேவை சுமார் 550 மெகாவாட் இருக்கலாம். ஆனால் நாம் திட்டமிட்டு வரும் தொழில்மயமாக்கலைக் கருத்தில் கொண்டால், எதிர்காலத்தில் குறைந்தபட்சம் 1,000 மெகாவாட் மின்சாரம் நமக்குத் தேவைப்படும். எதிர்கால மின்சாரத் தேவையை எவ்வாறு பூர்த்தி செய்வது? இதற்காக NTPC உள்ளிட்ட பல்வேறு மின் உற்பத்தி நிறுவனங்களுடனும், மத்திய மின்சார அமைச்சகத்துடனும் நாம் கலந்துரையாடி வருகிறோம். எதிர்காலத்திற்குத் தேவையான மின்சாரத்தை எவ்வாறு பெறுவது என்பது குறித்து தொடர்ந்து திட்டமிட வேண்டும்.

உதாரணமாக, ஒடிசாவில் ஒரு திட்டத்தின் மூலம் கூடுதலாக 50 மெகாவாட் மின்சாரத்தைப் பெறுவதற்கான ஏற்பாட்டைச் செய்துள்ளோம். எனவே, நமது எதிர்கால மின்சாரத் தேவையை தொடர்ந்து அதிகரித்து, அதற்கேற்ப முன்கூட்டியே திட்டமிட வேண்டும்.

நண்பர்களே, பகல் நேரத்தில் குறைந்த கட்டணத்தில் மின்சாரம் கிடைக்கும் நாள் வரப்போகிறது. சமீபத்தில் நான் நெய்வேலி லிக்னைட் கார்ப்பரேஷனுக்குச் சென்றிருந்தேன். அங்கு அவர்கள் கூறிய ஒரு விஷயம் எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. நெய்வேலி லிக்னைட் கார்ப்பரேஷன் தனது முழுத் திறனில் இயங்க வேண்டிய நிலையில், பகல் நேரத்தில் அதன் உற்பத்தித் திறனில் 50 சதவீதத்தை நிறுத்த வேண்டிய நிலை உள்ளது. இதற்குக் காரணம், சூரிய மின்சாரம் மற்றும் பிற புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி ஆதாரங்கள் மிக வேகமாக வளர்ந்து வருவதுதான். இதனால் பகல் நேரத்தில் குறைந்த விலையில் மின்சாரம் கிடைக்கிறது.

சூரிய மின்சாரம் உற்பத்தி

எதிர்காலத்தில் காலை 8 மணி முதல் மாலை 6 மணி வரை தொழிற்சாலைகளுக்கு மின்சாரத்திற்கான வேறுபட்ட கட்டண முறை, அதாவது பகல் நேரத்தில் குறைந்த கட்டணம் வழங்கப்படும் ஒரு முறை உருவாகும் என்று நான் எதிர்பார்க்கிறேன். மாண்புமிகு பிரதமர் அவர்கள் குஜராத் முதலமைச்சராக இருந்தபோது எப்போதும் கூறிய ஒரு விஷயம் எனக்கு நினைவிருக்கிறது: “நாம் அதிக அளவு சூரிய ஒளியைப் பெறும் நாடு.

ஆண்டுக்கு சுமார் 230 முதல் 300 நாட்கள் வரை நமக்கு சூரிய ஒளி கிடைக்கிறது. அந்த சூரிய ஒளியைப் பயன்படுத்தி சூரிய மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யக்கூடாதா?” இந்த எண்ணத்தின் அடிப்படையில் அந்த முயற்சி தொடங்கப்பட்டது.

நான் குஜராத்திலிருந்து புதுச்சேரிக்கு வருவதற்கு சற்று முன்பு, பாகிஸ்தான் எல்லையை ஒட்டிய உப்புத்தன்மை மிகுந்த, ஒரு புல் கூட வளராத தரிசு நிலப்பகுதியில் சுமார் 4 லட்சம் ஹெக்டேர் நிலம் பல்வேறு தொழில் நிறுவனங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்டது. அந்த ஒரே பகுதியில் சுமார் 200 ஜிகாவாட் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யும் பணிகள் நடைபெற்று வருகின்றன. இவை அனைத்தும் முழுமையாக நடைமுறைக்கு வந்த பிறகு, இன்று அங்குள்ள தொழில்கள் ஒரு யூனிட் மின்சாரத்திற்கு ரூ.8 செலுத்துகின்றன என்றால், எதிர்காலத்தில் அது ரூ.4-க்கும் குறைவாகக் குறையக்கூடும். அதன் பொருள் என்னவென்றால், குறைந்த மின்சாரச் செலவின் காரணமாக உங்கள் தயாரிப்புகள் சர்வதேச சந்தையில் போட்டியிடக்கூடியவையாக மாறும். இத்தகைய சூழ்நிலைகள்தான் எதிர்காலத்தில் உருவாகவுள்ளன. எனவே, மின்சாரம் என்பது தொழில்துறைக்கு அத்தியாவசியமான தேவையாகும்.

தண்ணீர் தேவை

புதுச்சேரியில் குடிநீரே ஒரு முக்கியப் பிரச்சினையாக உள்ளது. பல பகுதிகளில் 3,000 TDS அளவுக்கும், சில சமயங்களில் 3,300 TDS-க்கும் அதிகமான TDS கொண்ட தண்ணீரை மக்கள் குடிநீராகப் பயன்படுத்தும் நிலை உள்ளது. புதுச்சேரி முழுவதும் உள்ள மக்களுக்கு எவ்வாறு பாதுகாப்பான குடிநீரை வழங்குவது என்பது ஒரு பெரிய சவால். ஆனால் இது தீர்க்க முடியாத சவால் அல்ல. இதற்காக ஏற்கனவே பல்வேறு திட்டங்களும் செயல்திட்டங்களும் நடைமுறையில் உள்ளன. இன்னும் மூன்று ஆண்டுகளில் புதுச்சேரி மக்கள் அனைவரும் 200 TDS-க்கும் குறைவான தூய்மையான குடிநீரைப் பெறக்கூடிய நிலை உருவாகும் என்று நான் கருதுகிறேன். அதே நேரத்தில், தொழில்துறைக்குத் தேவையான தண்ணீரையும் நாம் வழங்க வேண்டும். சமீபத்தில் இரண்டு அல்லது மூன்று தொழில் நிறுவனங்கள் என்னைச் சந்தித்தன. அவை அதிக அளவு தண்ணீர் தேவைப்படும் டேட்டா சென்டர் அமைப்பது குறித்து ஆர்வம் காட்டின. இப்போது பல நிறுவனங்கள் டேட்டா சென்டர்களில் ஆர்வம் காட்டுகின்றன. ஆனால் டேட்டா சென்டர்களுக்கு இரண்டு முக்கியத் தேவைகள் உள்ளன: அதிக அளவு மின்சாரம் மற்றும் அதிக அளவு தண்ணீர்.

என்னைச் சந்தித்த கடைசி நிறுவனங்களில் ஒன்று, ஏற்கனவே இரண்டு அல்லது மூன்று ஆலைகளை அமைத்துள்ளதாகவும், ஆரம்ப கட்டத்தில் தங்களுக்கு வெறும் 500 மில்லியன் லிட்டர் தண்ணீர் தேவைப்படும் என்றும் தெரிவித்தது. அதன்பிறகு கூடுதல் தண்ணீர் தேவையில்லை; பயன்படுத்திய தண்ணீரையே தொடர்ந்து மறுசுழற்சி செய்து பயன்படுத்தப் போவதாக அவர்கள் கூறினர். ஆனால் தற்போது 500 மில்லியன் லிட்டர் தண்ணீரைக் கூட ஒதுக்குவது நமக்கு ஒரு சவாலாக உள்ளது. எனவே, ஆரம்ப கட்டத்தில் நமக்கு 30 மெகாவாட் மின்சாரம் தேவைப்படும். இரண்டாவது கட்டத்தில் மேலும் 60 மெகாவாட் மின்சாரம் தேவைப்படும். இத்தகைய தேவைகளுக்குத் தீர்வுகளை நாம் கண்டறிய வேண்டும். இவை அனைத்தும் நடைமுறைக்கு வந்தவுடன், அந்தத் தொழில் நிறுவனங்களை புதுச்சேரிக்கு வருமாறு அழைக்க முடியும்.

உள்ளூர் மனிதவளம்

ஒரு காலத்தில் புதுச்சேரி தொழில்துறை நடவடிக்கைகளின் முக்கிய மையமாக இருந்தது என்பதை அறிந்து நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். வரிச்சலுகைகள் வழங்கப்பட்ட காலத்தில் பல தொழில் நிறுவனங்கள் இங்கு வந்தன. அவற்றில் சில நிறுவனங்கள் இன்றும் இயங்கி வருகின்றன. அந்த நிறுவனங்கள் தற்போது சிரமங்களை எதிர்கொண்டு வருகின்றன என்பதை நான் அறிவேன். தனிப்பட்ட முறையிலும் இதை நான் அறிவேன். இதற்கு புதுச்சேரி மக்களின் அணுகுமுறையில் ஒரு மாற்றம் தேவைப்படுகிறது. இந்தத் தொழில் நிறுவனங்கள் வளர்ச்சியடைவதை உறுதி செய்யும் வகையில் நாம் அனைவரும் நமது அணுகுமுறையை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும்.

இதற்கு ஒரு சிறிய உதாரணத்தை நான் கூற விரும்புகிறேன்.

நான் கோயம்புத்தூரில் முதுகலைப் படிப்பை முடித்தேன். தொழில்துறைக்குத் தேவையான மனிதவளத்தை கோயம்புத்தூரே வழங்கிய விதம் ஒரு சிறந்த முன்னுதாரணமாகும். 1970களில் நான் முதுகலைப் படித்துக் கொண்டிருந்த காலத்திலேயே, நகரின் மையப்பகுதியிலிருந்து விமான நிலையத்திற்குச் செல்லும் வழியில் ஏழு பொறியியல் கல்லூரிகளைப் பார்க்க முடியும். அரசு பொறியியல் கல்லூரியைத் தவிர, மற்ற பொறியியல் கல்லூரிகளில் பெரும்பாலானவை தனியார் தொழில் நிறுவனங்களால் நடத்தப்பட்டவை. அந்தத் தொழில் நிறுவனங்கள் தங்களது சமூகப் பொறுப்பின் ஒரு பகுதியாக கல்வி நிறுவனங்களை உருவாக்கி, தொழில்துறைக்குத் தேவையான மனிதவளத்தை உருவாக்கின. இன்று கோயம்புத்தூர் நாட்டின் சிறந்த தொழில் நகரங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்கிறது. 1980களிலிருந்து நாடு முழுவதும் பல தொழில்கள் நெருக்கடியைச் சந்தித்தபோதும், கோயம்புத்தூரில் மட்டும் தொழில்துறை தொடர்ந்து வளர்ச்சியடைந்தது.

ஜவுளித் தொழிலாக இருந்தாலும், பொறியியல் பொருட்களாக இருந்தாலும், ஜவுளி இயந்திரத் தொழிலாக இருந்தாலும், பம்ப் செட்களாக இருந்தாலும் — அந்தத் தொழில்கள் பெரிய அளவில் பாதிக்கப்படவில்லை ஏன்? கோயம்புத்தூரின் தொழிலதிபர்களும், கொடையாளர்களும் உருவாக்கிய பாலிடெக்னிக் கல்லூரிகளும் பொறியியல் கல்லூரிகளும் தொழில்துறைக்குத் தேவையான மனிதவளத்தைத் தொடர்ந்து வழங்கின. அந்த இளம் மனிதவளம் கோயம்புத்தூரிலேயே தங்கி, தங்களது சொந்த ஊரில் வேலை செய்ய விரும்பியது. இதனால் உள்ளூர் மனிதவளத்தின் காரணமாக உற்பத்தித்திறனும் மிக உயர்ந்த நிலையில் இருந்தது.

இந்தியாவின் பல மாநிலங்களில், மகாராஷ்டிரா அல்லது குஜராத் போன்ற மாநிலங்களிலும் கூட, வெளியிலிருந்து தொழிலாளர்களும் தொழிற்சாலைப் பணியாளர்களும் வந்து பணியாற்றுகின்றனர். இதுகுறித்து நாங்கள் ஆய்வு செய்தபோது, ஒரு முக்கியமான விஷயம் தெரியவந்தது. உள்ளூர் இளைஞர்கள் பல்வேறு பண்டிகைகள் காரணமாக அடிக்கடி சொந்த ஊர்களுக்குச் செல்கின்றனர். ஹோலி, தீபாவளி, நவராத்திரி போன்ற பண்டிகைகளின் போது அவர்கள் ஆறு அல்லது ஏழு நாட்கள் விடுமுறை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டிற்குச் செல்கின்றனர். அவர்கள் வேலை செய்யும் இடத்திலிருந்து அவர்களது சொந்த ஊர் 100 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருந்தால், ஏழு நாட்களுக்குப் பிறகே திரும்பி வருகின்றனர். இதனால் தொழிற்சாலையின் உற்பத்தித்திறன் பாதிக்கப்படுகிறது. எனவே, சில தொழில் நிறுவனங்கள் உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் பீகார் போன்ற மாநிலங்களில் இருந்து தொழிலாளர்களை அழைத்து வந்து பணியில் அமர்த்த விரும்புகின்றன.

புதுச்சேரியிலும் இதே நிலை இருப்பதை வருத்தத்துடன் கூற வேண்டியுள்ளது. நான் சில முன்னணி தொழில் நிறுவனங்களிடம், “நாம் ஏன் நமது சொந்த இளைஞர்களையே பணியில் அமர்த்தக்கூடாது?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “உள்ளூர் இளைஞர்களின் உற்பத்தித்திறன் மிகவும் குறைவாக உள்ளது” என்று கூறினர். உங்களில் சிலர், ஒருவேளை, ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை 6 மணி முதல் 7 மணி வரை புதுச்சேரி பேருந்து நிலையத்திற்குச் சென்றால், நான் பார்த்த ஒரு காட்சியைப் பார்க்கலாம். நிறைய இளைஞர்கள் தங்களது பைகளுடன் சென்னைக்குச் செல்வதற்காக அங்கு காத்திருப்பதை நான் ஒருமுறை பார்த்தேன். அதனால்தான் இதை நான் கூறுகிறேன்.

அவர்களில் சிலரிடம் நான், “எங்கே செல்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டேன். அவர்கள், “வேலைக்குச் செல்கிறோம். நாங்கள் IT பட்டதாரிகள். வெள்ளிக்கிழமை மாலை புதுச்சேரிக்கு வருகிறோம். சனி, ஞாயிறு குடும்பத்துடன் இருக்கிறோம். திங்கள்கிழமை காலை மீண்டும் வேலைக்குச் சென்று விடுகிறோம்” என்றனர். நான் அவர்களிடம், “புதுச்சேரியிலேயே உங்களுக்கு வேலை வழங்கப்பட்டால், இங்கேயே வேலை செய்ய விரும்புவீர்களா?” என்று கேட்டேன். அவர்கள், “நிச்சயமாக. எங்கள் வீட்டிலிருந்தே வேலை செய்ய முடிந்தால் நாங்கள் நிச்சயமாக விரும்புவோம்” என்றனர் “என்ன வேலை செய்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டேன். “IT துறையில் வேலை செய்கிறோம்” என்றனர்.

அப்போது அடுத்த இளைஞர் ஒருவர் தனது நிலையைப் பற்றி கூறினார். வெளியுலகைப் பொறுத்தவரை நாங்கள் IT பணியாளர்கள். ஆனால் காலையில் எனது வேலையை ஒரு Swiggy டெலிவரி பணியாளராக தொடங்குகிறேன். பகல் நேரத்தில் இரண்டு வேலைகளைச் செய்கிறேன். அப்போதுதான் மாதத்திற்கு ரூ.40,000 முதல் ரூ.50,000 வரை சம்பாதிக்க முடிகிறது. அதைக் கொண்டு எனது குடும்பம், வாடகை மற்றும் வாழ்க்கைச் செலவுகளைச் சமாளிக்க முடிகிறது. ஆனால் புதுச்சேரியில் இருக்கும்போது, நான் IT துறையில் வேலை செய்கிறேன் என்றுதான் சொல்கிறேன். எனது நண்பர்களிடமும் நான் IT துறையில் பணிபுரிவதாகவே கூறுகிறேன்.

புதுச்சேரியில் இருந்து பெங்களூரு, ஹைதராபாத் போன்ற நகரங்களுக்குச் சென்று வேலை செய்யும் கல்வியறிவு பெற்ற இளைஞர்களின் நிலை இதுதான். இந்தக் கல்வியறிவு பெற்ற இளைஞர்களுக்கு புதுச்சேரியிலேயே அவர்களின் திறமைக்கும் கல்விக்கும் ஏற்ற வேலைவாய்ப்புகளை வழங்குவது நமது தார்மீகக் கடமை என்று நான் கருதுகிறேன்.

எனவே, நாம் மேலும் அதிகமான IT தொழில் நிறுவனங்களை உருவாக்க வேண்டும். அதிகமான IT தொழில் நிறுவனங்கள் தேவை.

முழுமையான சுற்றுலாத் துறையை எடுத்துக்கொண்டால், வெள்ளிக்கிழமை, சனிக்கிழமை, ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் புதுச்சேரிக்கு வருபவர்களில் பெரும்பாலானோர் பெங்களூரு, சென்னை மற்றும் ஹைதராபாத் போன்ற நகரங்களில் பணிபுரியும் IT தொழில்நுட்ப வல்லுநர்களாக இருக்கின்றனர்.

புதுச்சேரியில் ஏற்கனவே இதற்கான ஒரு சூழலமைப்பு (ecosystem) இருக்கும்போது, ஏன் IT தொழில் நிறுவனங்களையே புதுச்சேரியில் அமைக்கக்கூடாது?

அதன் மூலம் நமது இளைஞர்களுக்கு வேலைவாய்ப்புகளை வழங்க முடியும். இந்த இளைஞர்களுக்குத் தேவையான சரியான தொழில்சார் சூழலையும் இங்கேயே உருவாக்க முடியும். கடந்த ஓராண்டு காலத்தில் புதுச்சேரியில் ஏற்பட்டுள்ள முன்னேற்றங்களை நீங்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். நமக்கு மிகவும் திறமையான தலைமைச் செயலாளர் ஷரத் சௌஹான் அவர்களும், மிகவும் சுறுசுறுப்பாகச் செயல்படும் செயலாளர் விக்ரம் ராஜா உள்ளனர். விக்ரமும் ராஜாவும் இணைந்து Ease of Doing Business எனப்படும் தொழில் செய்வதை எளிதாக்கும் நடவடிக்கைகளில் மிகவும் கடினமாகப் பணியாற்றி வருகின்றனர். அதன் ஒரு பகுதியாக, ஏற்கனவே சில புதிய நடைமுறைகளை நாம் அறிமுகப்படுத்தியுள்ளோம். மீதமுள்ள நடவடிக்கைகளும் நடைமுறைக்கு வரும்போது, அரசு அனுமதிகளைப் பெறுவதற்குத் தேவையான கால அவகாசம் கணிசமாகக் குறையும்.

அரசாங்கத்திலும், ஏன், துணைநிலை ஆளுநர் அலுவலகத்திலும் கூட, ஒவ்வொரு விண்ணப்பத்தையும் கண்காணிக்கும் ஒரு முறையை உருவாக்கப் போகிறோம். உதாரணமாக, நீங்கள் மின் இணைப்புக்கு விண்ணப்பித்திருந்தால், 10 நாட்களுக்குள் அந்த இணைப்பு ஏன் வழங்கப்படவில்லை என்பதை சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகள் விளக்க வேண்டிய நிலை உருவாக வேண்டும். அதேபோல், நீங்கள் ஒரு உரிமத்துக்கு விண்ணப்பித்திருந்தால், அது ஏன் குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள் வழங்கப்படவில்லை என்பதற்கும் விளக்கம் அளிக்கப்பட வேண்டும்.

புதுச்சேரிக்குள் முதலீடுகளை ஊக்குவிப்பதற்கு தொழில் செய்வதை எளிதாக்கும் நடைமுறை (Ease of Doing Business) என்பது மிகவும் அவசியமானது.

அதற்காக மேற்கொள்ளப்பட்டு வரும் இந்த நடவடிக்கைகள் முதலீட்டாளர்களிடையே மிகுந்த நம்பிக்கையை உருவாக்கும். அதன் மூலம் ஏராளமான வேலைவாய்ப்புகள் உருவாகும்; மேலும் பல முதலீடுகள் புதுச்சேரிக்கு வரும். எனவே, IT துறை எதிர்காலத்தில் புதுச்சேரியின் முக்கியமான தொழில்துறைகளில் ஒன்றாக இருக்கும். உதாரணமாக, நிலப் பயன்பாட்டு மண்டல ஒதுக்கீடு (land-use zoning) தொடர்பாக நாங்கள் ஒரு சிறிய மாற்றத்தைச் செய்துள்ளோம். “ஒரு பகுதி வேளாண் மண்டலமாக இருந்தால், மாசுபடுத்தும் தொழில்களைத் தவிர மற்ற அனைத்து தொழில்களையும் அங்கு அமைக்கலாம்” என்று நாங்கள் கூறியுள்ளோம். நீங்கள் IT தொழில் நிறுவனத்தை அமைக்க விரும்பினாலும் சரி, உற்பத்தித் தொழிலை அமைக்க விரும்பினாலும் சரி, பொறியியல் தொழிலை அமைக்க விரும்பினாலும் சரி — அதற்கான வாய்ப்பு உள்ளது. முன்பு, ஒரு மண்டலத்திலிருந்து மற்றொரு மண்டலத்திற்கு நிலத்தை மாற்றுவது மிகப்பெரிய சிக்கலான நடைமுறையாக இருந்தது. இப்போது அதை மிகவும் எளிமையாக்கியுள்ளோம்.எனவே, உங்களில் பலர் அரசாங்க நிலத்தைத் தேடுவதற்குப் பதிலாக, தனியார் நிலத்தை நீங்களே வாங்கி, அதனைத் தேவையான பயன்பாட்டிற்காக மாற்றி, உங்கள் தொழிலைத் தொடங்க முடியும்.

சுற்றுலா மற்றும் விருந்தோம்பல் துறை

அதேபோல், விருந்தோம்பல் மற்றும் சுற்றுலாத் துறையையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும். வெள்ளிக்கிழமை முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமை வரை புதுச்சேரிக்கு வரும் அனைத்து சுற்றுலாப் பயணிகளுக்கும் போதுமான தங்குமிட வசதிகள் நம்மிடம் இல்லை. எனவே, இந்தத் துறையில் அதிகமான முதலீடுகள் வர வேண்டும். எனக்கு நினைவிருக்கிறது. ஒரு மூன்று நட்சத்திரம், நான்கு நட்சத்திரம் அல்லது ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டல் கட்டும் திட்டம் இருந்தது. ஆனால் அங்கு கட்டிடத்தின் உயரம் தொடர்பான பிரச்சினை ஏற்பட்டது. தற்போதைய காலகட்டத்தில், ஒரு ஹோட்டலின் உயரம் எவ்வளவு இருக்க வேண்டும் என்பதை திட்டமிடல் ஆணையம் தீர்மானிக்க வேண்டும். ஆனால் அதற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட வரம்பை விதிப்பதற்கு முன்பு, அதன் தேவையையும் நகரத்தின் வளர்ச்சியையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

இந்தியாவின் மற்ற பகுதிகளைப் பாருங்கள். அங்கு கட்டிடங்களின் உயரத்திற்கு இதுபோன்ற தடைகள் இல்லை.

“45 மாடிக் கட்டிடம் எப்படி கட்டுவது?”, “70 மாடி உயரமான கட்டிடத்தை எப்படி உருவாக்குவது?” என்று பலரும் போட்டியிடுகின்றனர்.

எனவே, நாம் பழைய கருத்துக்களிலிருந்து வெளியே வர வேண்டும். புதிய அணுகுமுறைகளை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

இந்தப் புதிய அணுகுமுறைகள்தான் புதுச்சேரிக்கு மேலும் மேலும் முதலீடுகளை ஈர்க்க உதவும்.

இளைஞர்களின் அணுகுமுறையில் மாற்றம்

நமது இளைஞர்களிடமும் ஒரு அணுகுமுறை மாற்றம் ஏற்பட வேண்டும். உற்பத்தித்திறனை அதிகரிக்க வேண்டும் என்பதை அவர்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். தொழில் நிறுவனங்கள் அதிக உற்பத்தித்திறனுடன் செயல்பட்டால்தான் அவை அதிக லாபம் ஈட்ட முடியும். எனவே, உற்பத்தித்திறனுக்கும் லாபகரமான தொழில் வளர்ச்சிக்கும் முக்கியத்துவம் அளிக்க வேண்டும். ஏற்கனவே உள்ள தொழிற்பேட்டைகளின் பயன்பாடு நான் குறிப்பிட விரும்பும் கடைசி விஷயம், ஏற்கனவே உள்ள தொழிற்பேட்டைகள் பற்றியது. நம்மிடம் தொழிற்பேட்டைகள் உள்ளன. ஆனால் அவற்றில் பல, மெட்ராஸ் தொழிற்பேட்டையைத் தவிர, தற்போது செயலற்ற அல்லது நலிவடைந்த நிலையில் உள்ளன.

சிலர் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நிலத்தைப் பெற்றுள்ளனர். ஆனால் இதுவரை அங்கு எந்தத் தொழில் நடவடிக்கையும் மேற்கொள்ளப்படவில்லை.

20 ஆண்டுகளாக நிலத்தை எந்தவித வளர்ச்சிப் பணியும் செய்யாமல் வைத்திருப்பது சரியானது என்று நான் நினைக்கவில்லை.

அரசாங்கம் இதை தீவிரமாகப் பரிசீலிக்க வேண்டும். நிலத்தைப் பெற்றவர்கள் தொழிலைத் தொடங்காமல் நீண்ட காலமாக வைத்திருந்தால், அந்த நிலத்தை மீண்டும் அரசாங்கம் எடுத்துக்கொண்டு, உண்மையில் தொழில் தொடங்கத் தேவையானவர்களுக்கு வழங்க வேண்டும்.

அதேபோல், சில தொழில் நிறுவனங்கள் உண்மையான காரணங்களால் நலிவடைந்துள்ளன. ஆனால் தொழில் நிறுவனம் மூடப்பட்டிருந்தாலும், அந்த இடம் தொடர்ந்து ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட நிலையிலேயே உள்ளது. இதுபோன்ற நிறுவனங்களுக்காக, வங்கிகளுடனும் அரசாங்கத்துடனும் இணைந்து ஒருமுறைத் தீர்வு திட்டம் (One-Time Settlement – OTS) ஒன்றை ஏன் உருவாக்கக்கூடாது? அதன் மூலம் நலிவடைந்த நிறுவனங்களின் நிலங்களை மீண்டும் உற்பத்திப் பயன்பாட்டிற்குக் கொண்டு வர முடியும்.

எனவே, நம்மிடம் உள்ள ஒவ்வொரு தொழில்துறை நிலத்தையும் மிகவும் உற்பத்தித்திறன் மிக்க வகையில் பயன்படுத்துவோம்.

இதற்கெல்லாம் நிர்வாக ரீதியான உறுதியும், அரசியல் ரீதியான உறுதியும், உங்களைப் போன்ற தொழில்துறையினரின் ஒத்துழைப்பும் தேவை. நான் எப்போதும் ஒரு விஷயத்தை இவர்களிடம் கூறுவேன்: ஒரு நிர்வாகியாக நான், அரசியல் நிர்வாகியாக திரு. ஜான் குமார் அவர்களும் — நாங்கள் இருவரும் சேர்ந்து இந்த உலகில் ஒரு வேலைவாய்ப்பைக்கூட உருவாக்க முடியாது. இதை நீங்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

எங்கள் முன்னால் அமர்ந்திருக்கும் உங்களைப் போன்றவர்கள்தான் வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கக்கூடியவர்கள். எனவே, உங்களை ஊக்குவிக்கக்கூடிய ஒவ்வொரு நடவடிக்கையும் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். உங்களுக்கு ஏற்படும் ஒவ்வொரு தடையும் அகற்றப்பட வேண்டும். அதுதான் புதுச்சேரியை ஒரு பெரிய தொழில்துறை மற்றும் பொருளாதார மையமாக வளரச் செய்யும். வரும் ஆண்டுகளில் புதுச்சேரிக்கு மிகப்பெரிய வாய்ப்புகள் உள்ளன என்பதில் எனக்கு முழு நம்பிக்கை உள்ளது. நாம் வளர்வோம். இன்னும் வேகமாக வளர்வோம்.

வளர்ச்சி எவ்வாறு சாத்தியமாகிறது என்பதை உலகிற்கு எடுத்துக்காட்டும் ஒரு பிரதேசமாக புதுச்சேரி திகழ வேண்டும்.

எதிர்காலத்தில் இதுபோன்ற ஒரு மாநாட்டில் மீண்டும் கலந்து கொண்டு, அப்போது புதுச்சேரி அடைந்திருக்கும் சாதனைகளை எடுத்துக்கூறி உரையாற்ற விரும்புகிறேன்.