இன்றைய நவீன காலத்தில் செல்வந்தர்கள் தங்களின் ஆடம்பரத்தை விலை உயர்ந்த கார்கள் மற்றும் தனிநபர் விமானங்கள் மூலம் வெளிப்படுத்துகின்றனர். ஆனால், இந்திய மன்னராட்சி காலத்தில் அரசர்களின் பகட்டும் வாழ்க்கையும் முற்றிலும் வேறுபட்ட பரிமாணத்தில் இருந்தது. இதற்கு மிகச்சிறந்த உதாரணம், உத்தரப் பிரதேசத்திலுள்ள ராம்பூர் சமஸ்தானத்தின் 9-வது நவாபான ஹமீத் அலி கான். தனது அரண்மனை வளாகத்திற்குள்ளேயே பிரத்யேக ரயில் நிலையமும், சொந்தமாக அரச ரயிலும் வைத்து பயன்படுத்திய நவாபின் சுவாரசியமான வரலாறு இது.

நவாப் ஹமீத் அலி கானின் அரச ரயில் பயணம்

நவாப் ஹமீத் அலி கானைப் பொறுத்தவரை ரயில் என்பது வெறும் போக்குவரத்துச் சாதனம் மட்டுமல்ல; அது அவரது கம்பீரமான அரச வாழ்க்கையின் ஒரு அங்கமாகவே திகழ்ந்தது. சாதாரண மக்கள் எளிமையான பெட்டிகளில் பயணித்த காலத்தில், நவாப் தனது சொந்த ரயிலிலேயே பெரும்பாலான பயணங்களை மேற்கொண்டார்.

4 பெட்டிகள் கொண்ட ‘தி சலூன்’ (The Saloon)

1925-ஆம் ஆண்டில், நவாப் பரோடா மாநில ரயில் உற்பத்தியாளர்களிடம் ‘தி சலூன்’ என்ற பெயரில் ஒரு சிறப்பு அரச ரயிலை உருவாக்க உத்தரவிட்டார். 4 பெட்டிகளைக் கொண்ட இந்த ரயில், ஒரு நகரும் அரண்மனைக்கே சற்றும் சளைக்காத வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டது.

ரயிலின் ஒவ்வொரு பெட்டியிலும் உயர்தர பாரசீக கம்பளங்கள் விரிக்கப்பட்டு, தேக்கு மரத்தினாலான வேலைப்பாடுமிக்க மரச்சாமான்கள் அமைக்கப்பட்டிருந்தன.
பிரம்மாண்ட சரவிளக்குகள், அழகான திரைச்சீலைகள், நவாபுக்கான அரச படுக்கையறை, பிரத்யேக உணவறை, நவீன சமையலறை மற்றும் பொழுதுபோக்கு அறைகள் இதில் இடம்பெற்றிருந்தன.

பணியாளர்களுக்கான அறைகள்

நவாபுடன் பயணிக்கும் பாதுகாவலர்கள், சமையல்கலைஞர்கள் மற்றும் ஏனைய பணியாளர்களுக்கும் தனித்தனி அறைகள் ஒதுக்கப்பட்டிருந்தன.

அரண்மனைக்குள்ளேயே தனியார் ரயில் நிலையம்

நவாபின் ஆடம்பர வாழ்க்கையின் உச்சக்கட்டமாக விளங்கியது அவரது பிரத்யேக ரயில் நிலையமாகும். மிலக் பகுதியிலிருந்து ராம்பூர் அரண்மனை வரை சுமார் 40 கிலோமீட்டர் தூரத்திற்கு தனியாகத் தண்டவாளங்கள் அமைக்கப்பட்டன. இந்த பாதை பிரதான ரயில் பாதையுடன் இணைக்கப்பட்டிருந்ததால், ரயில் நேரடியாக அரண்மனை வாயிலுக்கே வந்து நிற்கும்.

ரூ. 113 கோடி மதிப்பு

வரலாற்றுத் தகவல்களின்படி, அரண்மனைக்குள் அமைக்கப்பட்ட இந்த தனியார் ரயில் நிலையத்தின் கட்டுமான மதிப்பு தற்போதைய கணக்கீட்டின்படி சுமார் 113 கோடி ரூபாய் எனக் கருதப்படுகிறது. இது பல நவீன ரயில் நிலையங்களின் செலவை விடவும் அதிகமாகும்.

1947 பிரிவினையின் போது மனிதநேய செயல்

1947-ல் இந்தியா – பாகிஸ்தான் பிரிவினையின் போது நாடு முழுவதும் பெரும் பதற்றமும் கலவரமும் நிலவியது. லட்சக்கணக்கான மக்கள் இரு நாடுகளுக்கும் இடையே இடம்பெயர்ந்த அந்த இக்கட்டான காலகட்டத்தில், நவாப் ஹமீத் அலி கான் தனது அரச ரயிலைப் பயன்படுத்தி பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு உதவினார். பல குடும்பங்கள் பாதுகாப்பாக எல்லையைக் கடந்து பாகிஸ்தான் சென்று சேர இந்த ரயில் உதவியாக இருந்தது.

வரலாற்று பக்கங்களில் மறைந்த அரச கம்பீரம்

நவாபின் மறைவிற்குப் பிறகு, இந்த அரச ரயில் நிலையத்தின் பயன்பாடும் பொலிவும் படிப்படியாக குறையத் தொடங்கின. 1960-களின் இறுதியில் இந்த நிலையம் முற்றிலும் கைவிடப்பட்டது. ஒரு காலத்தில் விளக்கு ஒளிகளாலும், அரச மரியாதைகளாலும் நிறைந்து வழிந்த அந்தப் பகுதி, காலப்போக்கில் வெறிச்சோடிப் போனது. ரயில் தண்டவாளங்கள் துருப்பிடித்து, தூசிகள் படிந்து வரலாற்றுச் சின்னமாக மாறியது. 113 கோடி ரூபாய் மதிப்பில் அமைக்கப்பட்ட இந்த அரச ரயில் நிலையமும், நகரும் அரண்மனை ரயிலும் இன்றளவும் இந்திய மன்னர்களின் பிரம்மாண்டமான வாழ்க்கை முறைக்கு ஒரு சான்றாக விளங்குகின்றன.