ஒரு குடும்பத்தில் தந்தையின் பெயரில் இருக்கும் சொத்துக்கு வாரிசுகள் யார் என்பது குறித்து பொதுவாக ஓரளவுக்கு தெரிந்திருந்தாலும், தாயின் பெயரில் இருக்கும் வீடு, நிலம், மனை, நகைகள் அல்லது வங்கி முதலீடுகள் போன்ற சொத்துக்கள் அவர் இறந்த பிறகு யாருக்குச் செல்லும் என்பது குறித்து பலருக்கும் முழுமையான புரிதல் இருப்பதில்லை. இந்தியாவில் வாரிசுரிமை என்பது அனைவருக்கும் ஒரே விதமாகப் பொருந்தும் சட்டம் அல்ல. சம்பந்தப்பட்ட நபரின் மதம், சொத்தின் தன்மை, அது எவ்வாறு பெறப்பட்டது, உயில் உள்ளதா, குடும்பத்தில் உயிருடன் இருக்கும் வாரிசுகள் யார் உள்ளிட்ட பல அம்சங்களைப் பொறுத்து விதிமுறைகள் மாறுபடும். எனவே, “தாய் இறந்தால் சொத்து தானாகவே பிள்ளைகளுக்குத்தான்” என்று பொதுவாகக் கூறிவிட முடியாது.

தாய் உயிருடன் இருக்கும்போது பிள்ளைகளுக்கு பங்கு உண்டா?

ஒரு தாய் தனது சொத்தின் முழுமையான உரிமையாளராக இருந்தால், அவர் உயிருடன் இருக்கும் காலம் வரை அந்தச் சொத்தின் மீது அவருக்கே முழு உரிமை இருக்கும். அவர் தனது சொந்தப் பணத்தில் வாங்கிய வீடு அல்லது நிலம், சட்டப்படி அவருக்குக் கிடைத்த அன்பளிப்பு, வாரிசுரிமை அல்லது பிற சட்டப்பூர்வ வழிகளில் பெற்ற சொத்து ஆகியவற்றில் அவர் முழு உரிமையாளராக இருந்தால், அதை எவ்வாறு பயன்படுத்துவது என்பதை அவரே தீர்மானிக்கலாம். தேவைக்கேற்ப அந்தச் சொத்தை விற்கவும், அன்பளிப்பாக வழங்கவும், அடமானம் வைக்கவும் அல்லது செல்லுபடியாகும் உயில் மூலம் வேறு ஒருவருக்கு வழங்கவும் அவருக்கு உரிமை இருக்கலாம். பொதுவாக, தாய் உயிருடன் இருக்கும்போதே பிள்ளைகள் “எனக்கு இவ்வளவு பங்கு வேண்டும்” என்று அவரது தனிச்சொத்தில் வாரிசுரிமை கோர முடியாது.

உயில் இல்லாமல் தாய் இறந்தால் என்ன நடக்கும்?

தாய் எந்த உயிலும் எழுதாமல் இறந்தால், அந்தச் சொத்து “உயில் இல்லா வாரிசுரிமை” (intestate succession) விதிகளின்படி பகிரப்பட வேண்டும். ஆனால், இந்த விதிகள் மதத்துக்கு மதம் மாறுபடுகின்றன. இந்து, பௌத்த, ஜைன, சீக்கிய குடும்பங்களுக்கு முக்கியமாக இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டம், 1956 பொருந்துகிறது. முஸ்லிம் குடும்பங்களில் முஸ்லிம் தனிநபர் சட்ட விதிகள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. இதனால், முதலில் அந்தக் குடும்பத்துக்கு எந்த வாரிசுரிமைச் சட்டம் பொருந்துகிறது என்பதைத் தீர்மானிப்பது அவசியம்.

இந்துப் பெண் இறந்தால் கணவர், மகன், மகளுக்கு என்ன உரிமை?

இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டத்தின் பிரிவு 15 மற்றும் 16-ல், உயில் இல்லாமல் இறக்கும் இந்துப் பெண்ணின் சொத்து எவ்வாறு வாரிசுகளுக்குச் செல்லும் என்பது குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பொதுவாக, முதலில் அவரது மகன்கள், மகள்கள் மற்றும் கணவர் ஆகியோர் முக்கிய வாரிசுகளாகக் கருதப்படுகிறார்கள். ஒரு மகள் திருமணம் செய்து வேறு குடும்பத்தில் வசிப்பதால் மட்டும் தாயின் சொத்தில் அவருடைய வாரிசுரிமை மறுக்கப்படாது.

உதாரணமாக, ஒரு இந்துப் பெண்ணுக்கு கணவர், ஒரு மகன், ஒரு மகள் உள்ளனர் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அந்தப் பெண் உயில் எழுதாமல் இறந்தால், அந்தச் சூழலில் கணவர், மகன் மற்றும் மகள் ஆகியோர் தலா ஒரு பங்கு பெறும் நிலை பொதுவாக ஏற்படலாம். அதாவது, திருமணமான மகள் என்பதற்காக அவரது உரிமை குறைக்கப்படாது. அதேபோல், மகனுக்கும் மகளுக்கும் இந்தச் சூழலில் சமமான வாரிசுரிமை கிடைக்கலாம்.

பிள்ளைகள் மட்டும் இருந்தால்?

தாய் இறக்கும் நேரத்தில் கணவர் உயிருடன் இல்லாமல், மகன் மற்றும் மகள் போன்ற பிள்ளைகள் மட்டுமே தொடர்புடைய முதல் நிலை வாரிசுகளாக இருந்தால், அவர்களுக்கிடையே சட்டப்படி சம பங்கீடு ஏற்படலாம். ஆனால், ஒவ்வொரு வழக்கிலும் உயிருடன் இருக்கும் வாரிசுகளின் முழுப் பட்டியல், சொத்தின் தன்மை, தாயாருக்கு அந்தச் சொத்து எவ்வாறு கிடைத்தது போன்றவற்றை ஆராய்ந்த பிறகே இறுதி முடிவுக்கு வர வேண்டும்.

2005-ம் ஆண்டு திருத்தம் ஏன் முக்கியம்?

இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டத்தில் 2005-ம் ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட திருத்தம் மகள்களின் சொத்துரிமையில் முக்கியமான மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது. மிதாக்ஷரா கூட்டு இந்துக் குடும்பத்தின் பூர்வீகக் கூட்டுச் சொத்தில், மகளுக்கும் மகனைப் போலவே பிறப்பிலேயே coparcener என்ற கூட்டுரிமை அந்தஸ்து வழங்கப்பட்டது. இதன் மூலம் பூர்வீகக் கூட்டுச் சொத்தில் மகள்களின் உரிமை வலுப்படுத்தப்பட்டது.

எனினும், இந்த விதியை தாயின் தனிப்பட்ட சொத்துடன் குழப்பிக் கொள்ளக்கூடாது. ஒரு தாய் தனது சொந்த வருமானத்தில் வாங்கிய வீடு அல்லது நிலம் என்பது வேறு சட்ட நிலை கொண்டது. பூர்வீகக் கூட்டுச் சொத்து, தனிச்சொத்து, வாரிசுரிமையாகப் பெற்ற சொத்து ஆகியவற்றுக்கு இடையே முக்கியமான சட்ட வேறுபாடுகள் உள்ளன.

தாயின் சொத்து எங்கிருந்து வந்தது என்பதும் முக்கியம்

ஒரு பெண் இறந்த பிறகு அவரது சொத்து யாருக்குச் செல்லும் என்பதைத் தீர்மானிக்கும்போது, அந்தச் சொத்து அவருக்கு எவ்வாறு கிடைத்தது என்பதையும் சட்டம் கவனத்தில் கொள்கிறது. குறிப்பாக, இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டத்தின் பிரிவு 15(2) சில குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளில் முக்கியமானது. ஒரு பெண்ணுக்கு வாரிசுகள் இல்லாத நிலையில், அவரது தந்தை அல்லது தாயிடமிருந்து வந்த சொத்து, அந்தச் சொத்து வந்த வழியைப் பொறுத்து அவரது தந்தையின் வாரிசுகளிடம் செல்லும் சிறப்பு விதி இருக்கிறது. அதேபோல், கணவர் அல்லது மாமனாரிடமிருந்து பெறப்பட்ட சொத்துக்கும் குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளில் தனிப்பட்ட விதி பொருந்தலாம்.

எனவே, “தாய் இறந்தால் கணவர், மகன், மகள் மூவருக்கும் எல்லா சொத்துகளும் சமமாகப் பிரியும்” என்று ஒவ்வொரு வழக்குக்கும் ஒரே விதியாகக் கூறுவது சட்டரீதியாக சரியான அணுகுமுறை அல்ல. சொத்தின் மூலாதாரம் மற்றும் உயிருடன் இருக்கும் வாரிசுகளின் நிலை ஆகியவை முதலில் ஆராயப்பட வேண்டும்.

வளர்ப்புப் பிள்ளைகளுக்கு என்ன உரிமை?

வளர்ப்புப் பிள்ளை (stepchild) என்பதற்காக மட்டும் ஒரு பெண்ணின் சொத்தில் இயற்கையான வாரிசுரிமை கிடைப்பதாகக் கருத முடியாது. ஆனால், அந்தக் குழந்தையை தாய் சட்டப்படி தத்தெடுத்திருந்தால், அதன் சட்ட நிலை மாறும். மேலும், தாய் செல்லுபடியாகும் உயில் மூலம் அந்தக் குழந்தைக்கு சொத்தை வழங்கியிருந்தாலும், அந்த உயிலின் அடிப்படையில் உரிமை கிடைக்கலாம். எனவே, “வளர்ப்புப் பிள்ளை” மற்றும் “சட்டப்படி தத்தெடுக்கப்பட்ட பிள்ளை” ஆகிய இரண்டையும் ஒரே நிலையில் பார்க்க முடியாது.

உயில் எழுதிவைத்திருந்தால்?

தாய் தனது சொத்துக்கு செல்லுபடியாகும் உயில் எழுதி வைத்திருந்தால், வாரிசுரிமை தொடர்பான நிலைமை மாறலாம். தனக்குச் சட்டப்படி முழு உரிமை உள்ள சொத்தைப் பொறுத்தவரை, அவர் தனது விருப்பப்படி பயனாளிகளை உயிலில் குறிப்பிட முடியும். ஆனால், உயிலின் செல்லுபடியாகும் தன்மை, சொத்தின் உரிமை, உயில் தயாரிக்கப்பட்ட விதம், கையெழுத்து மற்றும் சாட்சிகள் உள்ளிட்ட பல அம்சங்கள் சட்டரீதியாக முக்கியமானவை. குடும்பத்தில் ஒருவர் உயிலை எதிர்த்து வழக்கு தொடரும் சூழலும் இருக்கலாம்.

தாய் இறந்த பிறகு வாரிசுகள் என்ன செய்ய வேண்டும்?

உயில் இல்லாமல் தாய் இறந்திருந்தால், முதலில் இறப்புச் சான்றிதழைப் பெறுவது அவசியம். அதன் பிறகு வீடு, நிலம், மனை போன்ற சொத்துகளுக்கான பதிவு ஆவணங்கள், பட்டா அல்லது தொடர்புடைய வருவாய் ஆவணங்கள், வரி ரசீதுகள், வங்கி அல்லது முதலீட்டு ஆவணங்கள், நகைகளுக்கான ஆதாரங்கள் உள்ளிட்ட கிடைக்கக்கூடிய ஆவணங்களைச் சேகரிக்க வேண்டும். குடும்பத்தில் உயிருடன் இருக்கும் சட்டப்பூர்வ வாரிசுகள் யார் என்பதையும் உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.

தேவையான சூழலில் சட்ட வாரிசுச் சான்றிதழ் (Legal Heir Certificate) உள்ளிட்ட ஆவணங்களை சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகளிடம் பெற வேண்டியிருக்கலாம். சொத்து பதிவுகளில் வாரிசுகளின் பெயர்களை மாற்றுவதற்கான mutation அல்லது பெயர் மாற்ற நடைமுறைகளும் தேவைப்படலாம். ஆனால், பெயர் மாற்றம் செய்துவிட்டாலே சொத்தின் மீதான இறுதி உரிமைத் தகராறு அனைத்தும் தீர்ந்துவிடும் என்று கருத முடியாது. சொத்து உரிமை குறித்து குடும்ப உறுப்பினர்களிடையே பிரச்சினை இருந்தால், நீதிமன்றத்தின் மூலம் உரிமைத் தீர்வு தேவைப்படலாம்.

குடும்பத்தில் தகராறு ஏற்பட்டால்?

ஒரே சொத்தில் பல வாரிசுகள் உரிமை கோரும் சூழலில், அனைவரும் ஒப்புக்கொண்டால் சட்ட நடைமுறைகளின் மூலம் சொத்தைப் பிரித்துக் கொள்ளலாம். ஆனால், ஒருவர் எதிர்ப்பு தெரிவிப்பது, ஆவணங்களில் முரண்பாடு இருப்பது, முன்பே சொத்து விற்பனை அல்லது அன்பளிப்பு செய்யப்பட்டிருப்பது, உயில் தொடர்பான சந்தேகம் இருப்பது போன்ற சூழல்களில் விவகாரம் சிக்கலாகலாம். அப்போது சொத்து ஆவணங்கள் மற்றும் குடும்ப வாரிசு விவரங்களை ஆய்வு செய்து சட்ட ஆலோசனை பெறுவது பாதுகாப்பானது.

முஸ்லிம் குடும்பங்களில் விதிகள் வேறுபடும்

முஸ்லிம் குடும்பங்களின் வாரிசுரிமை விவகாரங்களை இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டத்தின் விதிகளைக் கொண்டு நேரடியாகத் தீர்மானிக்க முடியாது. முஸ்லிம் தனிநபர் சட்டம் மற்றும் அதற்குப் பொருந்தும் விதிமுறைகள் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. முஸ்லிம் வாரிசுரிமையில், ஒருவர் உயிருடன் இருக்கும் காலத்தில் அவருடைய சொத்தில் பிள்ளைகளுக்கு இந்து கூட்டு குடும்ப coparcenary முறையைப் போன்ற பிறப்புரிமை பொதுவாக இல்லை; வாரிசுரிமை பொதுவாக அந்த நபரின் மரணத்துக்குப் பிறகே உருவாகிறது.

மரணத்துக்குப் பிறகு உயிருடன் இருக்கும் வாரிசுகள் யார், அவர்களுக்கிடையிலான உறவு என்ன, கணவர் அல்லது மனைவி உயிருடன் உள்ளார்களா, பெற்றோர் உயிருடன் உள்ளார்களா, மகன்கள் மற்றும் மகள்கள் எத்தனை பேர் போன்ற பல காரணிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு பங்குகள் கணக்கிடப்படுகின்றன. சில சூழல்களில் மகனுக்குக் கிடைக்கும் பங்கு மகளுக்குக் கிடைக்கும் பங்கைவிட அதிகமாக இருக்கலாம். ஆனால், இதையும் எல்லா குடும்பங்களுக்கும் பொதுவான ஒரே விதியாக எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது.

முஸ்லிம் உயில் தொடர்பான விதிகளும் வேறுபடும்

முஸ்லிம் தனிநபர் சட்டத்தில் உயில் தொடர்பாகவும் தனிப்பட்ட விதிமுறைகள் உள்ளன. பொதுவாக, ஒரு முஸ்லிம் நபர் தனது நிகர சொத்தில் மூன்றில் ஒரு பங்கு வரை உயில் செய்ய முடியும் என்ற அடிப்படைக் கொள்கை குறிப்பிடப்படுகிறது. இருப்பினும், கடன்கள், இறுதிச் சடங்கு செலவுகள் மற்றும் சட்டப்பூர்வமான பிற பொறுப்புகள் முதலில் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும். குறிப்பாக, சட்ட வாரிசுகளில் ஒருவருக்கே உயில் மூலம் சொத்து வழங்கப்படும் சூழலில், சம்பந்தப்பட்ட சட்ட விதிகள் மற்றும் வாரிசுகளின் ஒப்புதல் போன்ற அம்சங்கள் முக்கியமாகலாம்.

நகைகள், வங்கி பணம் உள்ளிட்ட சொத்துகளுக்கும் விதிகள் உண்டு

வாரிசுரிமை என்பது வீடு, நிலம் போன்ற அசையாச் சொத்துகளுக்கு மட்டும் பொருந்துவது அல்ல. தாயின் பெயரில் இருக்கும் வங்கி வைப்புத்தொகை, முதலீடுகள், பங்குகள், நகைகள், வாகனம் மற்றும் பிற சொத்துக்களும் மரணத்துக்குப் பிறகு சட்ட நடைமுறைக்கு உட்படலாம். இவற்றில் nominee ஆக ஒருவரின் பெயர் இருப்பது மட்டும் அவரே இறுதி உரிமையாளர் என்று தானாக நிரூபிக்காது; nominee மற்றும் சட்டப்பூர்வ வாரிசு என்ற இரண்டின் சட்ட நிலை வேறுபடக்கூடும். எனவே, குறிப்பிட்ட சொத்தின் தன்மைக்கு ஏற்ப உரிய ஆவணங்களை ஆய்வு செய்வது அவசியம்.

முக்கியமாக நினைவில் கொள்ள வேண்டியது

தாயின் பெயரில் உள்ள சொத்து தொடர்பான வாரிசுரிமையை தீர்மானிக்கும்போது, “மகன்”, “மகள்”, “கணவர்” என்ற உறவு மட்டும் போதுமான தகவல் அல்ல. அந்தத் தாய் எந்த மதத்தைச் சேர்ந்தவர், உயில் எழுதியுள்ளாரா, சொத்து அவருடைய தனிச்சொத்தா, பெற்றோரிடமிருந்து வந்ததா, கணவர் அல்லது மாமனாரிடமிருந்து வந்ததா, பூர்வீகக் கூட்டுச் சொத்தில் அவருடைய பங்கு என்ன, இறக்கும் நேரத்தில் உயிருடன் இருந்த வாரிசுகள் யார் என்பன அனைத்தும் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும்.

அதனால், தாயின் சொத்தை வாரிசுகள் தங்களுக்குள் பிரித்துக் கொள்வதற்கு முன்பு, சொத்து ஆவணங்கள் மற்றும் குடும்ப வாரிசு விவரங்களை முறையாகச் சரிபார்ப்பது அவசியம். குறிப்பாக அதிக மதிப்புள்ள சொத்து, பல வாரிசுகள், உயில் தொடர்பான சந்தேகம் அல்லது குடும்பத் தகராறு இருக்கும் பட்சத்தில், அந்த மாநிலத்தில் நடைமுறையில் உள்ள சட்ட விதிகளையும் குறிப்பிட்ட வழக்கின் உண்மைகளையும் ஆய்வு செய்யும் சட்ட நிபுணரின் ஆலோசனையைப் பெறுவது நல்லது. வாரிசுரிமைச் சட்டம் வழக்கின் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப மாறக்கூடியதால், பொதுவான தகவலை வைத்து மட்டும் இறுதி சொத்துப் பங்கீட்டை முடிவு செய்வதைத் தவிர்ப்பதே பாதுகாப்பானது.