விஜய் சேதுபதி நடிப்பில், பாலாஜி தரணிதரன் இயக்கத்தில் 2012-இல் வெளியான அவரது அறிமுகத் திரைப்படமான ‘நடுவுல கொஞ்சம் பக்கத்த காணோம்’, இன்றளவும் பேசப்படும் ஒரு வழிபாட்டு நகைச்சுவைக் காவியமாக அமைந்தது.

இந்த படத்தின் படப்பிடிப்பிடிப்பின் போது இயக்குநர் பாலாஜி தரணிதரனுக்கும் விஜய் சேதுபதிக்கும் இடையே மலர்ந்த நட்பு, இத்தனை ஆண்டுகாலமாகத் தொடர்ந்து வலுப்பெற்றுள்ளது. அந்த நட்பின் தொடர்ச்சியாகத் தற்போது பத்தா படத்தில் இணைந்துள்ளனர். பிரபல இயக்குநர் அட்லீ தயாரித்துள்ள ‘பத்தா’ திரைப்படம், ரசிகர்கள் மற்றும் விமர்சகர்கள் இருவரிடமிருந்தும் பாராட்டுக்களைப் பெற்று வருகிறது.

இது குறித்து பேசிய இயக்குனர் பாலாஜி தரணிதரன், தமிழ் சினிமாவில் ஒரு ரவுடி என்றால் அனைவரும் அஞ்சுவது வழக்கமான ஒரு பாணி, ஆனால் ‘பத்தா’ திரைப்படம், அந்த பயமுறுத்தும் ரவுடியே பயத்தை எதிர்கொள்வது போல் காட்டி அந்தப் பார்வையைத் தலைகீழாக மாற்றுகிறது. இந்த அதிகார மாற்றமே திரைப்படத்தின் மையம்.

வன்முறையை மிகைப்படுத்தாமலோ அல்லது அவரை வழக்கமான நாயகனாகக் காட்டாமலோ ஒரு ரவுடியின் (பத்தா) கதையைச் சொல்ல விரும்பினேன். இது நன்மையும் தீமையும் கலந்த ஒரு சாம்பல்/இருண்ட பகுதி. ரவுடியின் அதிகாரத்தைப் பேசுவதை விட, அத்தகைய வாழ்க்கையோடு பயணிக்கும் கோபம், அகந்தை, பாதுகாப்பின்மை மற்றும் பயம் ஆகியவற்றை ஆராயவே நான் விரும்பினேன்” என்றார்.

கோடை விடுமுறையில் பள்ளி மூடப்பட்டிருக்கும் போது, எதிர்பாராதவிதமாக ஒரு சிறுவனால் பள்ளி கழிப்பறைக்குள் பூட்டி வைக்கப்படும் ‘பத்தா’ (விஜய் சேதுபதி) என்ற ரவுடியைச் சுற்றி இக்கதை நகர்கிறது. அதன்பின், அந்தப் பயமுறுத்தும் ரவுடிக்கும் சிறுவனுக்கும் இடையே உருவாகும் எதிர்பாராத உறவு, படிப்படியாக இருவருக்குமான அதிகாரச் சமநிலையை மாற்றி, இறுதியில் பத்தாவை மறுஉருவாக்கம் செய்கிறது.

தனது சிறுவயது சம்பவத்தை நினைவுகூர்ந்த பாலாஜி, இந்த எண்ணம் எவ்வாறு உருவானது என்பதை விளக்குகிறார். “நான் சென்னை திருவல்லிக்கேணியில் பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருந்தபோது, பட்டம் விட்ட கல்லை எறிந்தேன். அது ஒரு சிறிய கடையில் போய் விழுந்தது. அந்த கடைக்காரர் என்னை மிரட்டினார். அச்சம்பவத்திலிருந்து என்னுள் எஞ்சியது அந்த கடைக்காரர் மீது எனக்கு இருந்த பயம்தான். அந்த எண்ணமே என் மனதில் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. அந்த ஒரு வரியைத்தான் விரிவுபடுத்தி ‘பத்தா’ கதையாக உருவாக்கினேன். இதில், சிறுவன் ரவுடியைக் கண்டு பயந்து, கழிப்பறைக்குள் பத்தா பூட்டப்பட்டிருக்கும் போது பள்ளியை விட்டு ஓடிவிடுகிறான்” என்று கூறினார்.

‘பத்தா’ படத்தின் கிளைமாக்ஸ் பகுதியில் உணர்ச்சிப்பூர்வமான காட்சிகள் அதிகமாக இடம்பெற்றுள்ளன. ஆனால், இது திட்டமிட்டுச் செய்யப்பட்ட முடிவு அல்ல என்றும், திரைக்கதை எழுதும் போதே இயல்பாக அமைந்தது என்றும் பாலாஜி கூறுகிறார்.

தொடர்ந்து பேசிய அவர், மலையாள சினிமா போன்ற துறைகளில் எழுத்தாளர்களும் இயக்குநர்களும் தனித்தனி படைப்புச் சக்திகளாக இயங்குகிறார்கள்; ஆனால் தமிழ் சினிமாவில் பாரம்பரியமாக இயக்குநர்களே தங்கள் படங்களை எழுதி இயக்குகிறார்கள். இன்று தமிழ் சினிமாவுக்குக் கூடுதல் எழுத்தாளர்கள் தேவை. எழுத்தாளர்களுக்கான இடம் இருப்பது நல்லது, தமிழ் சினிமாவுக்கும் அது தேவை என்று நினைக்கிறேன்.

முன்பு தமிழ் சினிமாவில் ஸ்டுடியோ சிஸ்டம் இருந்தபோது பல அர்ப்பணிப்புள்ள எழுத்தாளர்கள் இருந்தனர். ஆனால் ஒரு இயக்குநர் தனது சொந்தக் கதையை எழுதும்போது, அதனுடன் அவர் உணர்வுபூர்வமாக ஆழமாக இணைகிறார். அதனால் தான் பல இயக்குநர்கள் தங்கள் கதைகளைத் தாங்களே எழுத விரும்புகிறார்கள். உதாரணமாக, இயக்குநர் அகிரா குரோசாவாவின் படங்களைப் பார்த்தால், அதில் மற்றொரு எழுத்தாளரின் பெயரையும் பார்க்கலாம். திரையுலகில் எழுத்தாளர்களுக்கு எனத் தனி இடம் இருப்பது நல்ல விஷயமே,” என்று கூறி முடித்தார்.